Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) icon

Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи)




Скачати 268.2 Kb.
НазваІсторія виховання (Матеріали для самостійної роботи)
Сторінка1/6
Дата12.09.2012
Розмір268.2 Kb.
ТипДокументи
  1   2   3   4   5   6

Історія виховання

(Матеріали для самостійної роботи)

Historia wychowania


Historia wychowania jest jedną z dyscyplin pedagogicznych oraz nauką o charakterze interdyscyplinarnym, gdyż leży na pograniczu historii, gdzie wykorzystuje źródła historyczne dla odtwarzanie przeszłości w aspekcie oświatowym (pedagogika). Historia wychowania składa się z dwóch podstawowych działów:

  1. dzieje teorii pedagogicznej, a więc historia rozwoju myśli i doktryn pedagogicznych dotyczących sposobów ujmowania procesu wychowawczego)

  2. dzieje praktyki pedagogicznej, stanowiące historię rozwoju placówek i instytucji wychowania

Źródła historycznew najogólniejszym znaczeniu dotyczą każdej pozostałości jakiejś działalności; wraz z cofaniem się w przeszłość, zmniejsza się liczba dostępnych źródeł, które mogą mieć charakter:

    • archeologiczny ( przykładem tu będą różne narzędzia, zabawki czy garnki)

    • etnologiczny (są to opisy zwyczajów człowieka pierwotnego, różne dokumenty czy podręczniki)
^

Początki wychowania


Wychowanie naturalne polegało na wychowaniu poprzez obserwację starszego pokolenia przez dzieci. Nauczyciel pojawia się dużo później. Okres dzieciństwa skracany był do minimum, eliminowano starsze, nieprzydatne do niczego osoby, jednak gdy było wystarczająco dużo żywności, zachowywano ich w celu nauczania i wychowywania młodszego pokolenia. Powstała wówczas szkoła pierwotna, która kończona była inicjacją stanowiącą pewien próg i egzaminem przed wejściem w dorosłe życiem. Przejście owego egzaminu było równoznaczne ze staniem się pełnoprawnym członkiem danej społeczności.

Starożytna Grecja

Wychowanie w Starożytnej Grecji obejmowało:

    • wychowanie fizyczne

    • wychowanie moralne

    • wychowanie muzyczne

Wychowanie fizyczne -starożytni Grecy bardzo dbali o wygląd swojego ciała, które to najpierw wzmacniano i hartowano, a potem ćwiczono je pod względem zwinności i gibkości, czemu służyły różne gry i zabawy, w których brali udział chłopcy w wieku dziecięcym. Ponadto, stworzono program wychowania gimnastycznego młodzieży, który stanowił tzw. pantathlon składający się z pięciu następujących ćwiczeń: bieg, skakanie, rzut dyskiem oraz dzidą i mocowanie się. Pantathlon stanowił proste fizyczne ćwiczenia, które były traktowane jako przygotowanie do wychowania wojskowego mającego miejsce w późniejszym czasie. Ładnie uformowane i silne ciało młodego mężczyzny stanowiło ideał piękna oraz przedmiot dumy dla ojca tego chłopca, natomiast wszelkie ułomności oraz szpetota traktowane były Grecji jako nieszczęścia oraz przejaw klątwy bogów. Jednak mimo takiego zainteresowania ciałem męskim oraz jego rzeźbą, Gracy nie tolerowali wyrabiania w nim muskułów, jak również nie szanowali osób zawodowo zajmujących się wyrabianiem mięśni, zapasami czy lekkoatletyką. Dla utrzymywania kondycji męskiej części społeczeństwa prowadzono palestry oraz gimnazja, w których młodzież każdą wolną chwile przeznaczała na ćwiczenie wraz ze swoimi kolegami. Uważana jako najważniejsze przez państwo greckie wychowanie fizyczne, było najczęściej normowane przez odpowiednie ustawy i nadzorowane przez urzędników państwowych.

Wychowanie moralne(z grec. Kalokagathia; "kalos" znaczy piękny a "agathos" dobry) stanowiło dla Greków, obok wychowania fizycznego, drugi bardzo ważny kierunek kształtowania młodego pokolenia; uważano, iż dzielność fizyczna nie jest wystarczająca dla osiągnięcia doskonałości, jeśli nie idzie z nią w parze szlachetność oraz piękno moralne. Z tego powodu, już od najwcześniejszych lat starano się wpajać dzieciom pewne zasady moralne oraz uczyć je skromnego postępowania. Cnotą u młodzieńców była również wstydliwość, dlatego też uczono ich unikania ordynarnych, rażących ruchów czy gestów, oraz nauczano chodzenia w milczeniu, siedzenia i stania w odpowiedniej pozie jak i skromnego ubioru. Szczególnie wpajany był dzieciom szacunek dla rodziców i osób starszych. Nie zezwalano również na stykanie się młodzieży z pospólstwem i nakazywano unikania zatłoczonych ulic, gdzie panowały sytuacje mogące narazić chłopców na sceny obrażające ich wstydliwość.

Wychowanie muzyczne odgrywało równie ważną rolę w kształtowaniu charakteru oraz umysłu greckich obywateli co wychowanie fizyczne i moralne. Wychowanie to stanowiło drugi (obok służby wojskowej) publiczny obowiązek państwa oraz związane było z religią i kultem bogów. Mimo iż Grecy stanowili bardzo religijny naród, młodzież nie pobierała jednak żadnych nauk z tego zakresu, a znajomość narodowych bóstw przyswajana była przez dzieci w trakcie ich uczestnictwa (od wczesnych lat) w różnych obrzędach religijnych. W greckim państwie, każdy moment publicznego czy prywatnego życia przepełniony był czcią bogów, jak również wszelkie uroczystości publiczne odbywały się zawsze przy towarzyszeniu śpiewu hymnów i utworów poetyckich przez dzieci i młodzieży, co wymagało od nich nauczenia się na pamięć wszystkich tych utworów oraz nauki gdy na lutni. Wychowanie muzyczne miało zazwyczaj prywatny charakter, jednak odbywało się ono pod opieką oraz nadzorem publicznym.
^

Wychowanie Spartańskie


Naród Spartański odznaczał się niezwykła szorstkością w obyciu oraz zamiłowaniem do wojen, zdobyczy i pragnieniem władzy, przez co nie przykładał on większej wagi do wartości umysłowych czy estetycznych. Spartanie wysoko cenili natomiast siłę, którą wykorzystywali głównie do celów militarnych. Zatem podstawowym celem spartańskiego wychowania było wykształcenie dzieci na dobrych żołnierzy, w każdej chwili gotowych do walki. Takie upodobania oraz model wychowania był zdeterminowany polityczną sytuacja Sparty, która miała panowanie nad podbitą ludnością, więc aby utrzymać nad nią kontrolę, Spartanie musieli być w stanie ciągłej gotowości do walki. Taki styl życia wymagał wprowadzenia odpowiedniej, surowej dyscypliny oraz świadomości takiego stanu rzeczy u obywateli społeczeństwa. Wychowanie młodzieży było więc całkowicie podporządkowane kontroli państwowej, gdzie absolutnie nie uwzględniono w nim żadnych indywidualnych potrzeb dzieci czy młodzieży; proces wychowania odbywał się w grupach oraz był nacelowany na ukształtowanie bezosobowych wręcz jednostek służących jedynie idei państwowej. Całą edukacją w Sparcie zarządzał Pajdonomos. Z uwagi na militarny sposób życia Spartan, do społeczeństwa przyjmowane i cenione były jedynie jednostki całkowicie sprawne, które mogły państwu odpowiednio służyć, dlatego też wprowadzono tam system polegający na tym, iż każde nowonarodzone dziecko było poddawane ocenie urzędników, którzy te ułomne lub chorowite skazywali na zagładę.

Dzieci po ukończeniu siódmego roku życia były oddawane pod opiekę państwa, gdzie zarówno chłopcy jak i dziewczęta oddawani byli pod takie samo wychowanie, ponieważ według obowiązującej filozofii, jedynie dobrze zbudowane fizycznie kobiety rodziły zdrowych i silnych chłopców oraz pomagać przy obronie murów miasta. W wychowaniu tym nie miał również znaczenia status społeczny dziecka - niezależnie od tego, czy pochodziło ono z biednej czy bogatej rodziny, było w taki sam sposób wychowywane, karmione i traktowane co wszystkie inne dzieci. Chłopcy i dziewczęta umieszczani byli w osobnych domach na kształt dzisiejszych koszar wojskowych, gdzie spędzali oni 23 lata żyjąc zgodnie ze szczegółowo określonymi przez prawo przepisami. Wychowankowie byli podzieleni na poszczególne kompanie, na czele których stał najdzielniejszy członek danej grupy. Wszelkie rozkazy oraz nakładane kary musiały być wypełniane bez jakiegokolwiek sprzeciwu.

Wraz z momentem ukończenia 18 lat, młodzież wchodziła w okres tzw. efebii, kiedy to ich jedynym obowiązkiem była realizacja ćwiczeń wojskowych oraz życie obozowe przez okres dwóch lat.

Po ukończeniu 20 roku życia zaczynał się trwający 9 lat okres służby wojskowej, gdzie po tym czasie Spartanin dopiero mógł otrzymywać prawa obywatelskie, jednak nadal miał on obowiązek uczestniczenia w zbiorowych ćwiczeniach gimnastycznych oraz wspólnych biesiadach.

Umiejętność czytania posiadały jedynie dzieci pobierające naukę prywatnie, jednak nawet w tym przypadku nauka ta ograniczała się do niezbędnych podstaw w postaci zapamiętywania i rozumienia poezji, niewielu również potrafiło liczyć. Natomiast każdy Spartanin musiał znać na pamięć wszystkie ustawy oraz historię swoich przodków wraz z ich bohaterskimi czynami.
  1   2   3   4   5   6

Схожі:

Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconМетодичні вказівки та матеріали для практичних занять та самостійної роботи студентів І курсу факультету економіки та менеджменту спеціальності 050201«Менеджмент» денної форми навчання
Українська мова. Методичні вказівки та матеріали для практичних занять та самостійної роботи / укладач Л. М. Яременко. Суми: Сумський...
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconПитання до самостійної роботи для студентів ІV курсу Інституту фізичного виховання І спорту Спеціальність «Фізичне виховання»
Поняття про засоби фізичного виховання. Фізична вправа – основний І специфічний засіб фізичного виховання
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconМетодичні вказівки до самостійної роботи студентів з дисципліни «Електротехнічні матеріали» для студентів спеціальності 050701
Методичні вказівки до самостійної роботи студентів з дисципліни «Електротехнічні матеріали» ( для студентів спеціальності 050701...
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconМетодичні вказівки до самостійної роботи студентів з дисципліни «Електротехнічні матеріали» для студентів спеціальності 050701
Методичні вказівки до самостійної роботи студентів з дисципліни «Електротехнічні матеріали» ( для студентів спеціальності 050701...
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconМетодичні вказівки до самостійної роботи з навчальної дисципліни «Історія англійської мови» для студентів спеціальності
Методичні вказівки до самостійної роботи з навчальної дисципліни «Історія англійської мови» / Укладач І. К. Кобякова. Суми: Вид-во...
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconVІ. завдання для самостійної роботи змістовий модуль І основні форми роботи з фізичного виховання в днз тема 1: Фізкультурно-оздоровчі заходи в режимі дня днз
Скласти анотацію на статтю Богініч О. Л. Оздоровча педагогіка. // Дошкільне виховання. – 2002. – №7. – С. 18-19
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconМетодичні вказівки до самостійної та індивідуальної роботи з дидактичним забезпеченням з курсу «історія туризму»
Методичні вказівки до самостійної та індивідуальної роботи з дидактичним забезпеченням з курсу «Історія туризму» (для студентів освітньо-кваліфікаційного...
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconMetodologia (Матеріали для самостійної роботи)

Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconХарківська національна академія міського господарства методичні вказівки до виконання самостійної роботи з навчальної дисципліни «історія мистецтва, архітектури та містобудування»
Методичні вказівки до виконання самостійної роботи з навчальної дисципліни «Історія мистецтва, архітектури та містобудування» (для...
Історія виховання (Матеріали для самостійної роботи) iconПедагогіка в системі наук (Матеріали для самостійної роботи)

Додайте кнопку на своєму сайті:
Документи


База даних захищена авторським правом ©zavantag.com 2000-2013
При копіюванні матеріалу обов'язкове зазначення активного посилання відкритою для індексації.
звернутися до адміністрації
Документи